DepDep Mecmua YAZGUC DERGiSi

e-mail ime gelen bir YAZIYI SİZLERLE PAYLAŞMAK İSTEDİM.

Ankara’da Hacettepe Tıp’ta okuyan üç fırlama ögrenci sabahtan biberli, domatesli, bol yumurtali bi menemen yapip bunu siyah bi posetin içine dökmüsler. Bakkaldan iki de ekmek alip duraga gitmisler. Sabah saatleri, bindikleri otobüs epey bi kalabalikmis. Bunlar yolculari ite kaka arka tarafa geçmisler. Bi’kaç durak sonra içlerinden biri yüksek sesle, “Allaaah, bu otobüs amma salliyo yaa. Ben fena oldum. Çıkartıcam galiba” demis. Öbür çocuklardan biri, ondan daha da yüksek bi sesle, “Amman ortalıgı batırmayalım, bende poset var” deyip cebinden menemenli torbayı çıkarmış. Midesi kötü olan çocuk “Ööörrgghh, aaargghh!” diye abartili efektlerle posete güya kusmus. Zaten bu seslerden millet epey rahatsız olmus, kadınlardan bi’kaçi hafiften ögürmeye filan baslamis.

Çocuklardan o ana kadar hiç konusmayani,”Bakayım mı ne çıkardın yaa? Accayip karnım acıktı valla” demis ve poseti evirip çevirip milletin içindekileri görmesini saglamis. “Amma güzel görünüyo be! Ne yemistin lan böyle sabah sabah?” deyip cebinden bi kasik çikararak menemeni yemeye baslamis. Diger iki çocuk da “Dur oglum bizde ekmek vardi” diyerek ekmekleri çikarmislar ve üçü birden, torbadaki kusmuga ekmek banarak yemeye baslamis. Efsaneye göre bu sırada yolculardan çogu şaril şaril kusuyomus. Bir sonraki durakta da otobüste, şaşkın şaşkın bakınan soförle bizimkiler hariç, bi kişi bile kalmamış:)) OKUDUĞUNUZ İÇİN TEŞEKKÜRLER. Midenizi bulandırdım ise afola